Geocaching to nie tylko trening orientacji w każdym terenie, ale też ćwiczenie spostrzegawczości i umiejętności szukania skarbów. Lokalizacje punktów są pokazane poprzez zapis ich współrzędnych geograficznych w specjalnej bazie danych – serwisie geocachingowym. Każdy kto zaloguje się na platformę, może bezpłatnie korzystać z jej podstawowych funkcji (wersja premium jest odpłatna).

Każda skrytka ma swoją historię, zawiera opis lokalnych ciekawostek, a wiadomości te często są niszowe, przekazane przez pasjonatów danego tematu czy miejsca. Przy opisie jest informacja na temat wielkości skrytki, czy jest łatwa czy trudna do znalezienia, czy są jakieś dodatkowe trudności, zagrożenia, które można napotkać, a także czy jest dostępna dla osób niepełnosprawnych oraz dzieci. Skrytki są różnej wielkości, zawierają dziennik odwiedzin, do którego znalazcy się wpisują, a niekiedy można w nich także znaleźć upominki na wymianę.

Bywa i tak, że należy rozwiązać kilka zagadek, znaleźć więcej punktów, żeby dojść do kolejnej skrytki. Niektóre zagadki łączą się z innymi, tworząc sieć, czasem międzynarodową. Do tej zabawy podejść można w różny sposób: na sportowo, na czas, na spokojnie czy rodzinnie.

 

Znaleziona skrytka z logbookiem w okolicy Lanckorony

 

Po znalezieniu punktu można to odnotować w aplikacji i tym samym oficjalnie kolekcjonować kolejne skrytki. Po znalezieniu ich odpowiedniej ilości, można zakupić odznakę, nadawaną przez PTTK. Odznaka „PTTK Geocaching Polska” została ustanowiona w 2012 r., kiedy Zarząd Główny Towarzystwa podpisał porozumienie z serwisem Geocaching.pl. Pierwszy stopień uzyskuje się jedynie za znajdowanie skrytek, zaś kolejne stopnie wymagają też przygotowania nowych punktów.

 

Odznaki Geocaching Polska PTTK

 

Są też odznaki regionalne, dotyczące np. Podkarpacia czy Kotliny Jeleniogórskiej:

 

Historia zabawy sięga 2000 r., kiedy to 1 maja prezydent USA Bill Clinton postanowił udostępnić użytkownikom systemu GPS zniekształcony sygnał, pozwalając na osiągnięcie dokładności lepszej niż 10 m. Sam system został zaprojektowany do celów militarnych i był poddawany celowym zniekształceniom, tak, by cywilni użytkownicy nie mieli tak dokładnych danych jak wojskowi. Wydarzenie uczczono poprzez zaproponowanie gry, polegającej na schowaniu „skarbu”, podanie jego współrzędnych do publicznej wiadomości i odszukanie go. Pierwszą skrytkę założono w Oregonie. 

Pierwsza strona internetowa ze skrytkami powstała jeszcze w tym samym miesiącu, a we wrześniu została zarejestrowana domena: geocaching.com. Obecnie jest to największy komercyjny serwis geocachingowy na świecie. Podstawowe konto pozwalające na poszukiwanie i zakładanie skrytek jest darmowe, natomiast funkcje zaawansowane wymagają wykupienia konta premium. W lutym 2013 r. zarejestrowanych było ponad 5 milionów użytkowników oraz 2 milionów aktywnych skrytek w ponad 200 krajach. W 2006 r. powstał polski lokalny serwis Opencaching Polska, a w 2009 r. polska strona geocaching.pl. Serwis prowadzony jest społecznie.

W Polsce pierwsza skrytka powstała 1 listopada 2001 r. Była to „Ndebele 1” i nie posiadała pojemnika z logbookiem (była wirtualna), pierwsza niewirtualna została założona 5 stycznia 2002 r., jednak obecnie już nie istnieje. Po 10 latach reaktywowano skrytkę w okolicach Szczytna – została założona w czerwcu 2002 r., zaś najdłużej działająca bez przerwy skrytka pochodzi z 29 marca 2003 r. i nosi nazwę „First cache in lubuskie”.

Skrytki są różnej wielkości i mają różną zawartość, ważne, żeby było odpowiednio zabezpieczone przed czynnikami zewnętrznymi i zamaskowane. Przykładowe skrytki:

 

 

Odpowiednio zamocowane nie wyróżniają się w otoczeniu, kamuflują się i przez osoby postronne są rzadko zauważane. Wielkości są od mikro (np. pudełko po filmie fotograficznym), przez małe, normalne, duże do bardzo dużych (np. skrzynia, szczelnie zamknięte wiadro). Jest też kategoria „inne”. 

 

Geocache wielkości mikro (szlak w Dolinie Grzybowskiej)

Duże skrytki Geocache

Większe skrytki są opisane specjalnym kodem, często jest też ostrzeżenie informujące że jest to element gry, bezpieczny dla otoczenia i nie należy go usuwać. Wewnątrz znajduje się papierowy dziennik (logbook) – notatnik zawierający opis skrytki z miejscem na wpisy osób ją znajdujących. Często jest też coś do pisania, a w większych skrytkach skarby (np. małe zabawki, figurki). Niekiedy, w nowych skrytkach, umieszczony jest certyfikat Pierwszego Znalazcy i specjalny prezent. Można też spotkać podróżujące przedmioty tzw. TravelBugi i GeoCoiny. Dołączona jest do nich karteczka z datą i miejscem pierwszego umieszczenia w skrytce oraz dane właściciela – tzw. paszport. Przedmiot jest zarejestrowany w systemie, gdzie można śledzić jego podróż, często międzynarodową. 

Najczęściej spotykane skrytki są typu tradycyjnego (pojemnik z logbookiem), ale są też multi-cache (skrytki łączące minimum dwa miejsca, z jednym fizycznym pojemnikiem do wpisu), quizy (z różnego typu zagadkami), own-cache (należy spotkać właściciela, który skrytkę ma zawsze przy sobie), nietypowe/zagadkowe (należy rozwiązać unikalne zadanie, łamigłówkę), mobilne (po odnalezieniu skrytkę się przemieszcza i wpisuje nowe współrzędne), letterboxy hybrydowe (oprócz współrzędnych są wskazówki). Do odnalezienia niektórych skrytek należy posiadać specjalne umiejętności – wspinanie czy nurkowanie. Są też bardziej zaawansowane formy zabawy jak skrytki z grami terenowymi, sprzątanie terenu, poznawanie geologicznych tajemnic oraz różne wydarzenia. W 2014 r. w Monachium na giga-wydarzeniu spotkało się ponad 5000 osób.

 

Szukanie skrytki

 

Wokół zabawy wytworzyła się ogromna grupa pasjonatów na całym świecie. Jest to doskonały sposób na aktywność i trening spostrzegawczości.

Informacje szczegółowe: geocaching